هيچ چيز سختر از انتظار نيست ، آن هم انتظار برای لحظه ای که يک آشنا صدايت کند
و به تو بفهماند که دوستت دارد
اما هر چقدر هم که انتظار سخت باشد به آن لحظه ی زيبا می ارزد
پس انتظار می کشم تا آن لحظه ی زيبا نصيبم شود ویک احدی از این کلبه ی متروکه دیدن کند و کم کم آمار وبلاگ بالا رود.
با عرض سلام
قربان کلبه شما متروکه نیست. بسیار تازه است. مطمئنا مخاطبان خودتان را خواهید یافت. کاملا با شما هم عقیده هستم که احساس خوبی نیست که هی بنویسی و هیچکس انگار نه انگار که تو حرفی زدهای. اما فعلا باید صبر کنید. نگران هیچ چیز نباشید. همه چیز مسیر طبیعی خود را خواهد یافت.
با تشکر